Vandaag roeien wij onze eerste wedstrijd in onze nieuwe Najade! Het is best wel spannend want we hebben geen idee wat voor tijd we moeten roeien om in de prijzen te vallen. Ook roeien we deze race voor de eerste keer; we laten alles maar over ons heenkomen.
We kunnen een busje van de Maritieme Academie huren zodat we gezellig rond 8 uur met z'n allen in het busje richting Weesp vertrekken. De versgebakken warme "space cake" gaat rond en de cd met de Dolly Dots, Abba en Anita Meijer wordt op flinke sterkte door de speakers geblazen. Kortom de stemming zit er lekker in!
Froukje stuurt vandaag en de roeisters zijn: Greta, Tessa, Jessica, Rixt, Marian & Petra. Carla onze fotograaf is ook van de partij, met dit weer zullen er vast prachtige foto's geschoten worden.
Rond 10 uur zijn we in Weesp en kan de sloep in het water.
Froukje heeft om 10:30 uur palaver en komt met startnummer 2 weer bij de sloep. Alle damessloepen (34 in totaal) moeten verzamelen in de kom van Weesp. Het is hier erg krap en aangezien iedereen best wel zenuwachtig is en graag vooraan wil liggen om z'n startpositie veilig te stellen, is het een krioel van jewelste.
We mogen starten met een vliegende start, dit houdt in dat we aan mogen zetten tot aan de brug en dat daar de tijd in gaat.
De Waterheks met startnummer 1 start 30 seconden eerder. Ons plan is toch wel om hen in te halen en achter ons te laten. De speaker telt af en we starten prima. We komen meteen door een sluisje en 2 bruggen en dan kunnen we er flink aan trekken, we zitten op de Vecht. De route is prachtig, we komen langs mooie huizen, woonboten en prachtige natuurlandschappen maar dat is allemaal niet belangrijk, die Waterheks dat is waar we jacht op maken. En ja hoor, Froukje stuurt ons met een prachtige inhaalmanoeuvre voorbij de Waterheks.
We moeten nu hetzelfde tempo zien te handhaven en niet te gek versnellen of gaan inkakken, want die voorsprong moet behouden worden. We worden met een rondje om een klein eilandje weer de terugweg opgestuurd. Dat is kicken want op dat moment zit er maar één 8-riemer voor ons en komen we al onze concurrenten tegen. Zij moeten het eilandje nog ronden en wij zijn al op de terugweg!
Tot aan de finish is het reuze spannend, er zijn ons een paar kromhoutwhalers voorbij gekomen en slechts 2 of 3 achtriemers maar nog geen zesriemers! We zien ze in de verte wel aankomen, de Garuda komt steeds dichterbij en ook de tante Agaath hijgt in onze nek, maar we kunnen onze voorsprong handhaven en glijden in een tijd van 1 uur, 25 minuten en 31 seconden over de streep.
De eerste wedstrijd van 11,1 kilometer zit erop. Wat zal de uitslag zijn??
Die laat enorm op zich wachten maar het was het waard..... 1e in de eerste klasse dames!
Ook worden we nog omgeroepen als prijswinnaars dames overall. Helaas blijkt dit een vergissing te zijn maar wat zijn we blij met onze eerste prijs van seizoen 2011. Wij hopen dat er nog vele zullen volgen en maken ons klaar voor de wedstrijd in Harlingen.
Een ander team, ander water.. we zullen zien wat voor tijd we kunnen neerzetten!

Vandaag is het voor ons een thuiswedstrijd, 15 km door de haven van Harlingen en nog een stuk over het wad. Het team bestaat vandaag uit: stuurvrouw Jessica en de roeisters Greta, Tessa, Sylvia, Rixt, Marian, Froukje. Zouden we onze prestatie van vorige week kunnen evenaren? Het is bijna niet te vergelijken; in Weesp stond er bijna geen wind, mooi rustig water en een ander team. Vandaag zijn de weergoden ons goed gezind; het zonnetje is er lekker bij en een zeer verkoelende (koud!) wind vanuit het noord/noordoosten maar dan wel windkracht 5 dus dat wordt pittig op zee. We hebben vandaag startnummer 7, we hebben 1x een wedstrijd gewonnen en mogen meteen in de achterhoede starten. Dit betekent: sloepen inhalen!
We starten om 13:07 uur. De start is goed en we zetten meteen flink kracht, we staan op scherp. Eerst duiken we onder de brug door en gaan we richting de haven. De Bartix haalt ons in maar daar hebben we niks van te vrezen, zij roeien in de 2e klasse. We blijven rustig in ons eigen tempo doorroeien. De toeschouwers op de wal moedigen ons enorm aan en dat geeft dan echt een kick.
Bij het ronden van de boei zitten we de 2 'groene monsters' van Okke Hel al op de kont. Eerst wordt de Danser ingehaald en daarna de Tobbe, wat een enorme adrenalinestoot geeft dat! De toeschouwers hebben ook in de gaten dat er flink gevochten wordt en schreeuwen zich de longen uit het lijf, geweldig! Op naar de volgende sloep die we kunnen pakken.
Als we de havenmond naderen wordt het water al wat woelig en in de havenmond moeten we echt goed op slag letten dat we tegelijk roeien, want er staat een flinke stroming en enorme golven. Stuur Jessica schreeuwt ons door dit lastige stuk heen. Als we om de pier zijn krijgen we voor de wind en daar gaan we weer, tegelijk die riemen en we zitten keurig op 31 slagen per minuut.
Als we bij de boei zijn zien we dat we misschien nog wel een paar sloepen kunnen pakken maar... we krijgen tegenwind en dat valt vies tegen. Wat een golven! Maar we pakken door en Jessica houdt ons bij de les. Dit is roeien. De riemen stevig in de handen, snot, zweet en tranen laten we lopen, DOORGAAN is het enige waar we aan kunnen denken. En ja daar komt als eerste, de Trochbiter, in zicht. We zitten ze op de kont, komen naast hen en na nog een paar flinke trekken aan de riemen gaan we aan ze voorbij. Hoppa, alweer een sloep. En ja, daar is de Lytse Beer, een achtriemer. Maar we pakken ze!
Het gaat geweldig. Als toetje halen we dan ook nog de Hjoed ´n Makkie in, kijk dit is het betere werk. In de havenmond krijgen we de wind weer een beetje mee en dus ook de golven. Dit benutten we goed en als we bijna bij de finish zijn moedigt Jessica ons aan om alles nog te geven en dat doen we. Tanden op elkaar en onder luide aanmoedigingen van het publiek glijden we in 2 uren en 9 minuten onder de brug door.
We zijn er! Wat een race; glad water, stroming, wind en enorme golven. Vol verwachting staan we bij de prijsuitreiking, we rekenen eigenlijk wel op een prijsje. Maar wat een teleurstelling: 1e Tobbe, 2e Trochbiter, 3e Danser. Hier snappen we niks van, dit kan niet. En dat gevoel klopt, 5 dagen later krijgen we bericht dat we als 3e geëindigd zijn en dus een beker hebben. Geweldig natuurlijk maar je hoort het liever meteen na de race dan zit je nog in de roes van de wedstrijd. Maar we hebben een beker en die staat al mooi bij Sportcentrum Shape te pronken. Op naar "De Slag om de Zaan" op 23 april.

Vandaag vertrekken we in het busje van de Maritieme Academie richting Wormer waar we de Slag om de Zaan roeien. De zon staat als we vertrekken al hoog aan de hemel, dit wordt zweten vandaag. Stuurvrouw Jeanet is er helemaal klaar voor en ook de roeisters Jessica, Tessa, Sylvia, Rixt, Marian en Froukje hebben er zin in.
Als we om 11 uur bij de Lassie fabriek komen aanrijden staat de kraan al klaar om ons te kranen en worden we verwelkomt door een geweldig dweilorkest. De stemming zit er in ieder geval al flink in. We hebben vandaag startnummer 66 met starttijd 13:48. De herenteams starten eerst en als alle heren binnen zijn starten de damesploegen. Wij vinden dit niet erg plezierig; we moeten 3 uren wachten voordat we kunnen starten. Als we naar de start gesleept worden horen we dat er een groot vrachtschip voor de brug ligt te wachten totdat ie er doorkan en dat de start wordt uitgesteld naar 14:30 uur.
Als we dan eindelijk kunnen starten zijn we al bijna oververhit van het dobberen in de zon op het water maar we scherpen ons op en laten meteen de Murk die tegelijk met ons start op flinke afstand. Als we voorbij de kraanplaats komen worden we flink aangemoedigd door de herenteams die dan al lekker met een koud biertje op het terras zitten. Het water is enorm woelig door het vele bootverkeer; van speedboot tot binnenvaartschip, alles vaart over de Zaan en laten zeker hun golven achter. Als we de boei ronden hebben we nummer 65 al op flinke achterstand gezet maar worden we wel ingehaald door de Lytse Beer met startnummer 67. Ook Hjoed ´n Makkie met startnummer 70 komt dichterbij. Beide sloepen zitten in de hoofdklasse dus hebben we niks van ze te vrezen, maar ingehaald worden willen we natuurlijk liever niet.
Wij blijven de Lytse Beer achtervolgen in ons 6 riemertje. De 8 dames van de Lytse Beer proberen weg te komen maar we laten ze niet gaan. De 8 dames van de Hjoed ´n Makkie zitten zo nu en dan naast ons, soms een klein beetje voor maar wij overtroeven ze steeds weer. Wij zijn door de 'oude' Najade flink sterk geworden en die kracht kunnen we in onze nieuwe sloep prima inzetten.
Jeanet stuurt geweldig strak om de boeien heen zodat we geen meter verliezen. Ook hebben we enthousiaste supporters die ons de hele race flink aanmoedigen, heerlijk! Als we voorbij de startboei komen zijn we op de helft, op naar het volgende keerpunt. Het wedstrijdveld is onveranderd; de Lytse Beer op armlengte voor ons en de Hjoed ´n Makkie op armlengte achter ons.
Jeanet houdt ons flink bij de les want als je zo aan het vechten bent voor je plekkie heb je snel de neiging om sneller te willen roeien maar we moeten in slagtempo 31/32 blijven. Als we eindelijk het keerpunt bereikt hebben zetten we de tanden op elkaar voor het laatste stuk. Door de warmte en het woelige water is het enorm zwaar en Tessa roept dan ook regelmatig: strek je rug op. Door de vermoeidheid heb je de neiging om wat in elkaar te zakken waardoor je niet alle kracht uit je hele lijf haalt maar alleen uit je armen en dan verzet je te weinig water.
Bij de 2 na laatste brug roept de organisatie ons toe: Door het rechter gat van de brug. Wij liggen hier mooi voor en roeien in een rechte lijn naar de brug toe. De stuurman van Hjoed ´n Makkie baalt enorm dat zijn dames dat kleine paarse ding met slechts 6 roeisters niet in kan halen en meent dat ie toch nog eerst door de brug moet. Hij stuurt gewoon die zware sloep in onze zijkant! Hierdoor komen wij horizontaal voor hun punt te liggen en drukken ze ons richting de aanlegpalen die bij de brug staan. We komen gelukkig met de schrik vrij en proberen het tempo weer op de pakken. Jeanet houdt keurig de walkant aan en daar komt ie alweer aan met dat blauwe kreng. De riemen kletsen alweer tegen elkaar maar wij kunnen niet meer naar de kant. Roept ie ook nog eens: Ik ga niet weer aan de kant! En dit zegt ie ook nog met een grijns van oor tot oor op z´n gezicht. Wij zullen hem eens een poepie laten ruiken!! Marian pakt ons als team weer bij elkaar door te zeggen: de enige wraak die we kunnen nemen is door van ze te winnen. Ze heeft gelijk, tanden op elkaar en trekken aan die riemen. We zullen hem voorblijven. Door onze botsing is de Lytse Beer flink uitgelopen maar we komen toch weer bij ze in de buurt.
De meiden van de Lytse Beer beginnen ook aan hun eindspurt en zij glijden net 10 seconden voor ons over de finishlijn. Maar de Hjoed 'n Makkie laten we achter ons!!
Onze geweldige prestatie wordt beloond met... de EERSTE PRIJS!!
We zijn helemaal door het dolle heen; alle blaren, vermoeidheid en onsportiviteit zijn weer vergeten. Wat hebben we een geweldige prestatie neergezet. Op naar Grou op 14 mei.

Wedstrijdverslag 13e Sloepenrace Grou d.d. 14 mei 2011

bekijk hier de foto's

Wedstrijdverslag 10e Lemmer Race d.d. 21 mei 2011

Op deze zonovergoten zaterdag vertrekken wij naar Lemmer voor de 22 km van het "Iepen Frysk Kampioenskip Sloeproeien 2011". We zijn allemaal flink gespannen. Prijzen winnen is prachtig maar het schept wel een bepaalde verwachting, zouden we daar vandaag aan kunnen voldoen?
Om 10 uur vertrekken we met het team ­ Froukje, Greta, Tessa, Jessica, Rixt, Marian, Petra - en onze vaste fotografe Carla. Als we in Lemmer arriveren, gaat het takelen mooi vlot. Onze "geoefende" roeisters Jessica en Marian roeien de sloep even naar de kant en Petra stuurt. Hilarisch is dat Jessica en Marian zo snel in de sloep zijn gesprongen en een plaatsje gezocht hebben dat wanneer ze al aan het roeien zijn ze erachter komen dat ze verkeerd om in de sloep zitten! Dit belooft wat voor vandaag!
Als Froukje terugkomt met het startnummer blijkt dat we achter in het veld zitten met nummer 15. Deze indeling snappen we niet helemaal, er zitten 8-riemers voor ons en 6-riemers achter ons. Nou ja, we gaan onze eigen race roeien en we zien wel.
We starten tegelijk met de Bruzer, een erg mooie lichte sloep uit Workum. Zij roeien in onze klasse maar als we bij hun in de buurt kunnen blijven hebben we niks van ze te vrezen omdat hun c-waarde veel lager is.
Bij de start glippen ze net voor ons maar we blijven mooi aan hun staart hangen. Het water is erg woelig door de vele pleziervaart die rond Lemmer vaart. Als we de Groote Brekken opkomen hebben we het tempo lekker te pakken en roeien slagtempo 32. Al snel komt de rode Trochbiter in zicht en we komen snel dichterbij. Froukje stimuleert ons enorm en daar hebben we ze al te pakken.
Froukje heeft ook al de groene Tobbe in het vizier, "kom op meiden, die kunnen we nog voor de boei pakken". Het lukt ons om met een neuslengte voorsprong te ronden. We moeten wel "buitenom" maar we komen keurig voor ze rond de boei. Op naar de volgende!
We gaan weer terug over de Groote Brekken richting de binnenwateren. Net voordat we op de binnenwateren komen pakken we de Onvervaard met startnummer 7, dit geeft een extra "boost" en in vol tempo gaan we door. We roeien nu ook tussen de vele herensloepen die ook graag allemaal de binnenbocht willen om de binnenwateren op te varen.
Als we de brug naderen is het al een flink slagveld, er zijn toch echt stuurlieden die menen dat hun sloep koste wat kost eerst door de brug moeten. De stuurvrouw van de sloep achter ons blijft gewoon tempo aangeven en stuurt bijna tegen onze Najade aan. Tessa raakt met haar riem al de punt van hun sloep!
Gelukkig zijn er ook stuurlieden die wel om zich heen kijken en zo roept de stuurman van de Visioen uit Harlingen: "Najade, even aanzetten dan kunnen jullie nog voor ons door de brug". Kijk dat noemen wij sportiviteit!
Froukje stuurt ons prachtig onder de brug door en daar gaan we weer. Om ons heen vechten de herensloepen om een plekje op het drukke water maar wij kunnen met ons sloepje net overal tussendoor. Er is zelfs een Terschellinger sloep die het riet inschiet omdat een andere sloep op hun roer botst. Er wordt flink gestreden op de wateren van Lemmer!
Carla staat ons onderweg aan te moedigen door flink te schreeuwen en haar autoboxen bijna op te blazen met motiverende muziek en ze presteert het dan ook nog om mooie plaatjes te schieten. Geweldig!!
Wat ons op de binnenwateren bijna de das omdoet is de warmte; het is enorm warm en door het strijden vergeet je wel eens om te drinken. Froukje roept ons dan ook regelmatig toe dat we wel goed moeten drinken. Ook laat ze ons om de 30 minuten een voedingszakje nemen zodat ons energieniveau op peil blijft. Als we op het Brandemeer aankomen weten we dat we het grootste stuk van de race hebben gehad. Kom op, nog 1 keer de Groote Brekken over en dan finishen.
Als we het Brandemeer overgestoken zijn en weer op het grote water zitten komt er een heerlijke verkoelende wind overwaaien. Dit pept ons enorm op en zo beginnen we aan het laatste stuk van de race. We kunnen weer flink tempo maken en de groene Sterke Sietze, Danser en Tobbe die jacht op ons maken, worden weer steeds kleinere stipjes.
Froukje ziet de Berend Koster, welke ook in onze klasse roeit, voor ons steeds groter worden. Deze 8 riemer halen we met gemak in en ook de Bruzer die flink voor ons zat, zitten we weer op de kont. Dat we het tempo flink te pakken hebben blijkt wel als de herensloep Haal an Antje met 8 roeiers om ons heen wil.
"Kom op mannen, derop en derover" maar dat kunnen ze wel vergeten, het kost ze flink moeite om naast ons de komen en om ons heen te gaan. De stuurman laat een vertwijfeld: mannen????? horen als ie in de gaten krijgt dat ze niet zomaar om ons heen komen.
De Oksewiel welke met 8 roeisters 5 minuten voor ons gestart is hebben we ook al in het zicht. We moedigen elkaar aan en komen erg dicht in de buurt van onze concurrenten, helaas zijn ze net niet meer te pakken voor de finish.
Onze supporters staan ons flink aan te moedigen en zo roeien we na 2 uren 52 minuten en 27 seconden over de finishlijn. We zijn helemaal kapot, wat een zware race met het onrustige water en de warmte maar we krijgen wel de complimenten van onze concurrent Oksewiel, dat we zo enorm goed geroeid hebben.
Ondanks de blaren en open konten voelt het ook goed en dat blijkt ook bij de prijsuitreiking; we kunnen weer een beker mee naar huis nemen DE TWEEDE PRIJS! We zijn erg tevreden en kijken met vol vertrouwen de HT tegemoet.

bekijk hier de foto's

Wedstrijdverslag Harlingen-Terschelling race d.d. 3 juni 2011

Volgens de weersvoorspelling van Piet Paulusma op donderdag 2 juni krijgen de HT roeiers vrijdag een zware dobber. Maar ach Piet Paulusma heeft het wel vaker mis, dus maken we ons nog niet ongerust... tot we vrijdag van bed komen! Nooit heeft ie de voorspelling goed maar voor vandaag wel; er staat een wind noord-oost windkracht 5 tot 6! Het eerste stuk hebben we iets voor de wind, dan zijwind en het laatste stuk tegenwind. Het is zo, we kunnen er toch niks aan veranderen.
Om 9 uur verzamelen we op de volgboot waar we samen met onze supporters nog een bakje koffie drinken. Om 9:30 uur stapt het HT team bestaande uit: stuurvrouw Froukje, Tessa, Greta, Rixt, Jessica, Petra en Marian aan boord van de Najade. We roeien rustig naar de start waar we een mooi plekkie naast de Hjoed 'n Makkie bemachtigen.
Na nog een keer naar het toilet, een laatste stukje brood en een slok drinken is het tijd om rustig in te roeien en te wachten op de eerste start.
Als we worden opgeroepen voor de start zoeken we de juiste plek op. Het is best nog moeilijk om bij het juiste handvat te komen door de sterke wind die er staat. We hebben startnummer 15 dus worden we omringd door sloepen. Als er afgeteld wordt vanaf 10 staan we helemaal op scherp. We moeten zo snel mogelijk proberen om de andere sloepen voor te komen omdat we allemaal door de versmalling de zee op moeten.
Net buiten de havenmond gaat het al mis; sloep nr. 20, Moos uit Amsterdam, meent dat ze best wel de kortste weg kunnen nemen. Ze knallen bij ons in de riemen waardoor wij bijna stuurloos worden zodat wij op de Danser botsen. Wij bieden onze excuses aan aan de dames van de Danser want dit is wel erg vervelend. Froukje stuurt ons wat meer naar de zijkant van het veld waardoor we ruim baan krijgen.
Langs de Pollendam hebben we zijwind/voor de wind. De golfslag valt hier ook nog mee zodat we de Najade flink op tempo kunnen trekken en onze naaste concurrenten al snel achter ons laten. Het gaat prima! Froukje houdt het tempo flink hoog en houdt goed in de gaten dat we blijven drinken en eten.
Als we de Pollendam gehad hebben wordt de golfslag meer en hoger en komt het water regelmatig over de rand van de sloep. Vooral Greta, Jessica en Marian krijgen de volle bak door de wind die de golven flink opstuwt. We hebben geen droge draad meer aan het lijf maar we trekken ons er niks van aan en bikkelen door. Als we op hoogte van het Griend zijn wordt het water, zoals ieder jaar, weer enorm woelig. Dit roeit lastig, ook omdat we door de harde wind van de afgelopen weken, niet op zee hebben kunnen trainen.
We zien de damessloep Onvervaard steeds iets dichterbij komen, dit mogen we niet laten gebeuren. We peppen elkaar flink op en voelen de sloep weer op snelheid komen. Zo kunnen we weer iets uitlopen op de Onvervaard. We roeien voorbij het Griend en worden er door Froukje op geattendeerd dat we bijna voorop roeien, er roeit nog 1 sloep voor ons, de Katowice!! Zal het ons lukken om deze sloep ook in te halen?
Dat dit moeilijk gaat worden merken we als we in de Vliestroom komen. Dit is het water wat met een enorme snelheid tussen Vlieland en Terschelling doorstroomt. Dit kolkt altijd rond en door de harde wind staan er enorme golven. Zo nu en dan roeien we naast de Katowice, halen we ze weer een stukje in of halen zij ons weer in. Zo zijn we flink aan het strijden in het woelige water. We krijgen echt bakken water overboord en stuurvrouw Froukje moet flink pompen om al het water uit de sloep te krijgen.
Als Froukje pompt nemen wij als roeisters het tellen over. Wat een geweldig team hebben we, automatisch pakken we het ritme over. Tessa telt tot 10, Rixt neemt over, Petra neemt over en zo gaan we de hele sloep door. Super! Een probleem voor Froukje is dat ze het overlevingspak vandaag niet aangetrokken heeft en ze doorweekt raakt en hierdoor dus koud wordt. Ze laat ons dit niet merken en houdt ons bij de les!!
Zo nu en dan vragen we haar of we al bijna bij het Schuitegat zijn want de Onvervaard komt weer dichterbij en wij weten dat we op iets vlakker water sterker zijn. Helaas zijn we nog te ver van het Schuitegat verwijderd en gaan de dames van de Onvervaard ons met een flinke snelheid voorbij. We balen hiervan maar laten ons hoofd niet hangen, we moeten door! We moedigen elkaar aan en het schip voor de tijdwaarneming, voordat we het Schuitegat in gaan, komt dichterbij. Als we dit schip gepasseerd zijn komen we in het Schuitegat.
Froukje moet goed tussen de boeien blijven omdat het water erg laag staat. Door de harde noordoostenwind is de stroming sneller gedraaid dan verwacht en staat er weinig water en hebben we stroming tegen. Helaas roeien er 2 herensloepen voor ons die geen snelheid meer hebben en door het weinige water kunnen we niet inhalen. We moeten inhouden en hierdoor raken we helemaal uit het ritme. De mannen van de KNRM moedigen ons aan; kom op dames het laatste stukje!
Als er meer ruimte is zetten we weer alle kracht op de riemen en gaan we op naar Terschelling. We voelen de Najade over de zandbank schuren en proberen door te gaan want als we ophouden met roeien komt de sloep vast te liggen. Drie keer blijft de Najade stokken in het zand maar we kunnen 'm iedere keer weer losroeien. We ronden de allerlaatste boei en hebben nu vrij baan naar Terschelling.
Als we dichterbij de kade van Terschelling komen horen we flinke aanmoedigingen; onze supporters zijn vooruit gevaren om ons over de finish te schreeuwen. Wat geweldig, de tranen springen ons in de ogen en het geeft ons zo´n kracht dat we alles op alles zetten en we, ondanks de tegenwind en stroming tegen, nog met een flinke snelheid de haven van Terschelling in komen. We zijn er nog niet en moeten doorgaan.
Als na 5 uren en 21 minuten de toeter voor ons klinkt zijn we helemaal op. Wat zijn we blij dat we het gehaald hebben. We horen dat we als derde 6 riemer gefinished zijn en slechts 20 seconden achter de Katowice zijn binnengekomen ondanks dat wij niet door konden roeien in het Schuitegat, super.
We zien eruit als verzopen katten en zitten onder het zout, snot en kwijl maar we omhelzen elkaar en zijn enorm blij dat we dit als gezusters geflikt hebben!
Na een heerlijke warme douche is het goed vertoeven op de volgboot en horen we de enthousiaste verhalen van onze supporters aan.
Zaterdagavond vertrekken we vol spanning naar de feesttent, is het mogelijk dat we met deze geroeide tijd een prijsje hebben? We hopen het natuurlijk wel maar is die hoop rechtvaardig? We weten het niet en zijn erg zenuwachtig.
Met kloppend hart en rode wangen en vlekken in de hals staan we met ons glaasje drinken op de prijsuitreiking te wachten. Zijn we nr. 10? ...nee. Zijn we nr. 9? ...nee. Als we horen dat de Danser 8e geworden is kijken we elkaar aan, hoe kan dit nou? Zijn we nr. 7? ....nee. Zijn we nr. 6? ......nee.
Nu hebben we geen hoop meer, zo hoog kunnen we niet geëindigd zijn en we zijn al helemaal teleurgesteld. Nr. 5, geen Najade, nr. 4, geen Najade. Zijn we dan toch weer 11e of 12e geworden?
Maar als de nr 3 omgeroepen wordt kunnen we onze oren niet geloven: NAJADE!
We juichen, springen, glazen drinken gaan de lucht in en we gaan in polonaise richting het podium. Het publiek maakt ruim baan voor ons en zo gaan we tussen een haag van roeiers en toeschouwers de tent door. Breed lachend en met de armen in de lucht nemen we de mooie beker in ontvangst. Wat een geweldige ervaring! Alle blaren, pijntjes en open konten zijn vergeten, het was het helemaal waard!

bekijk hier de foto's

of hier de film...

Wedstrijdverslag Zwolse Grachtenrace d.d. 25 juni 2011

Onze eerste wedstrijd na de zware HT race van 3 juni. Er is alweer druk getraind dus zijn we klaar voor de 16 kilometer lange race door de grachten van Zwolle. Deze race telt niet mee voor het klassement maar het lijkt ons een prima training voor de 19 kilometer lange Kameleonrace van volgende week.
Het team bestaat vandaag uit stuurvrouw: Jeanet en de roeisters: Greta, Rixt, Jessica, Froukje, Sylvia en Petra. Na koffie en versgebakken cake rijden we rond 9:15 uur richting Zwolle. Het rijdt vrij vlot en als we bij de kraan komen kunnen we meteen de sloep te water laten. Het is wat vies miezerig weer en zijn al koud en nat als we bij de start arriveren. We kunnen in de tent opwarmen met een bakje koffie of thee.
Als Jeanet naar het palaver gaat, installeren wij onze plekjes in de sloep. Jeanet komt terug met bordje 6, we starten om 12:36 uur.
We starten met 2 tegelijk. Jeanet moet ons sloepje op z´n plek houden door een touw aan de brug vast te houden. Als het startschot klinkt zijn we mooi vlot weg. We starten tegelijk met een 8 riemer, die laten we mooi voor ons gaan en roeien onze eigen race.
De race voert ons door de grachten van Zwolle. We moeten eerst anderhalve ronde door de grachten, daarna roeien we richting het Zwarte Water en daarna nog anderhalve ronde door de grachten. Als we de eerste ronde gehad hebben zijn de Noordhoek en de Wetterspetter al ingehaald. Richting het Zwarte Water wordt het water breder en komt de sloep Nou-En in het vizier. Ook deze sloep kunnen we op flinke achterstand zetten.
Jeanet houdt ons goed bij de les en zorgt ervoor dat we op tijd ons zakje voedsel nemen en genoeg drinken. Want ondanks dat het lichtjes regent en het slechts 15 graden is, wordt er flink gezweet en moeten we het vochtverlies op tijd bijvullen.
Jeanet heeft de Mare Australis in het oog en spoort ons aan om nog meer kracht op de riemen te zetten. Dit lukt ons en voor het keerpunt hebben we de dames 8 riemer te pakken. Ze proberen het nog om binnendoor te sluipen maar daar steekt Jeanet een stokje voor!
Als we bij de t-splitsing komen waar we rechts moeten, weten we dat we nog anderhalve ronde door de grachten moeten, we peppen elkaar op en gaan voor de laatste kilometers. Als we voor de tweede keer bij de start langskomen worden we flink aangemoedigd door de toeschouwers en wordt er omgeroepen: De 7 Gezusters nog 1 ronde!!
We moeten zorgen dat we deze ronde zo snel mogelijk roeien omdat we de sloepen die achter ons roeien voor willen blijven zodat we geen botsingen krijgen bij de 8 bruggen waar we nog onderdoor moeten.
Als we nog onder 3 bruggen door moeten zien we de Mare Australis en de Gia Light vechten om als eerste onder de brug door te gaan. Kom op, we moeten deze 2 sloepen achter ons laten!
Als we op de 1 na laatste brug aan komen roeien, dobberen er twee waterfietsen in het midden van onze roeiroute. Stuurvrouw Jeanet schreeuwt dat ze aan de kant moeten gaan en ze komen net met de schrik vrij, de riemen van bakboord scheren over hun hoofden; gelukkig bukken ze net op tijd! Die huren vast nooit weer een waterfietsje, ze zijn hun leven niet veilig, maar wij moeten doorknallen want de beide sloepen jagen op ons.
Met de laatste krachtinspanningen roeien we de Najade in 1 uur 58 minuten en 22 seconden over de finishlijn. We zijn de Mare Australis en de Gia voorgebleven. Het wachten is op de prijsuitslag. Voor ons gevoel hebben we goed geroeid maar of het goed genoeg is voor een prijs?
Als om 17 uur de prijsuitreiking volgt zijn we weer helemaal zenuwachtig, alsof we nog een keer moeten roeien. De derde prijs is voor de Mare Australis, de tweede prijs is voor de Najade!!!
We ontvangen een flinke beker en zijn super blij met het resultaat, maar als we horen dat de Gia als eerste is geëindigd met slechts 10 seconden voorsprong balen we toch wel een beetje; 10 seconden!! Maar we nemen wel weer een mooie beker mee naar Fryslân!

bekijk hier de foto's

Wedstrijdverslag Kameleonrace d.d. 2 juli 2011

De laatste wedstrijd voor de vakantieperiode wordt geroeid in het Kameleondorp Terhorne. Het belooft een onstuimige wedstrijd te worden met een wind uit het noordwesten kracht 4 à 5 toenemend naar kracht 6.
Na ons gebruikelijke bakje met plakje rijden we rond 9:30 uur richting Terhorne. We moeten even wachten bij het kranen maar dit gaat redelijk vlot en stuurvrouw Jeanet is mooi op tijd voor het palaver.
De roeisters Greta, Rixt, Jessica, Froukje, Marian en Petra installeren hun spulletjes en na een laatste sanitaire stop zijn we klaar voor de wedstrijd. Jeanet komt terug met startnummer 4, we starten gelijk met de Tobbe. Dit is een directe concurrent van ons; zij roeien in dezelfde klasse dus we weten wat we meteen moeten doen: voorblijven!
De voorzitter vraagt voor de start nog 1 minuut stilte in verband met het overlijden van 1 van de roeiers van Den Bealch. Zowel het publiek als de roeiers zijn muisstil, echt een moment om kippenvel van te krijgen en als je dat nog niet had krijg je het wel bij de mededeling dat de heren van Den Bealch vandaag, uit respect, Wolter zijn plek leeg laten tijdens de wedstrijd.
Het startschot klinkt voor ons om 12:02 uur en we trekken de sloep zo snel op snelheid dat we de Tobbe meteen achter ons laten. We moeten eerst op het Snekermeer een eilandje ronden en dan onder de brug door richting de binnenwateren rondom Terhorne o.a. bij het Kameleoneiland langs. We hebben eerst de wind in de rug en wat zijwind. Dit is altijd een pittige wedstrijd waarbij het de kunst is om de krachten zoveel mogelijk te verdelen.
We zien al vrij snel de nummer 5 Onvervaard en nummer 6 Danser dichterbij komen. We weten dat de dames van de Onvervaard met dit weer sterk zijn op het Snekermeer dus moeten we proberen zolang we nog op vrij vlak water zijn zoveel mogelijk voorsprong op te bouwen. Ook de dames van de Danser hebben het tempo flink te pakken. De slagvrouwen proberen het hoofd koel te houden en het tempo gelijk te houden. Jeanet houdt ons bij de les en als we de bocht omgaan en tegenwind krijgen hebben we toch een redelijke voorsprong opgebouwd.
Als we weer zijwind krijgen stuurt Jeanet op advies van Rixt de sloep zo dicht mogelijk langs de kant, het water is hier vlak dus helemaal uit de wind. Hier kunnen we flink wat winst pakken en de Trochbiter kunnen we bijna aanraken. We willen ze graag inhalen maar doordat het op dat moment vrij smal is moeten we iets inhouden omdat we anders de Trochbiter hinderen en hierdoor strafpunten zullen krijgen.
De dames van de Trochbiter worden flink aangevuurd door hun stuurman waardoor ze nog moeilijk in te halen zijn maar ook Jeanet zet alles op alles om ons voorbij die rode sloep te krijgen. Als we ze dan te pakken hebben, kakken de dames van de Trochbiter ook helemaal in. Ze hebben zich helemaal stuk geroeid om het ons zo moeilijk mogelijk te maken.
De Skomskowster krijgen we ruim voor de brug ook in zicht en het lukt ons om ook hen nog te pakken voordat we het woelige water op gaan. Als we midden in de golven zitten en het water ons om de oren spat krijgen we een lichtelijk deja vu gevoel; dit hebben we eerder meegemaakt dit jaar, het lijkt de HT wel! Iedereen vindt 't enorm zwaar en er wordt hier en daar in de sloep wel wat geprutteld en dat doet de snelheid wat zakken. We zien de Danser steeds dichterbij komen, verdorie we laten ons toch niet inhalen! Tanden op elkaar en trekken aan die riemen!!
Als we de boei ronden krijgen we weer zijwind. We zitten enorm in een centrifuge maar we kunnen de sloep weer op gang trekken. Als we de laatste boei ronden zijn we nog steeds niet ingehaald door een herensloep dus op zich gaat het prima. Het laatste stuk hebben we voor de wind en hebben we voor ons gevoel de sloep weer onder controle en op snelheid. Als er een windsurfer vlak achter ons langs scheert zegt Jessica met een enorme zucht: Dat wordt m´n volgende hobby!!
We zitten er allemaal flink doorheen en dan zijn die laatste 3 kilometer zwaar. Jeanet blijft tellen en houdt ons bij de les. Als we bijna bij de finish zijn zit de Gia Light ons op de kont maar we laten niet gebeuren dat ze ons inhalen, met een enorme krachtinspanning lukt het ons om ze voor te blijven en in 2 uren 42 minuten en 39 seconden komen we over de finishlijn.
Er staan heel veel Najade supporters op de wal, wat enorm door ons gewaardeerd wordt. Als we de sloep op de trailer hebben en wat opgefrist zijn, drinken we dan ook een heerlijk glas bier, jenever-rivella, cola-berenburg of frisje met ze.
Als de prijsuitreiking is vinden we het toch weer spannend en zijn we tevreden met de 8e prijs overall en 2e in onze klasse, prima prestatie!
Nu een welverdiende zomerstop en we zorgen ervoor dat we 10 september weer fris en fruitig aan de start in Makkum verschijnen.

bekijk hier de foto's

Wedstrijdverslag Slag om Makkum d.d. 10 september 2011

De eerste wedstrijd na de zomerstop wordt in Makkum geroeid. Uit ervaring weten we dat het "slechts" 15 kilometer is maar dat deze kilometers over het IJsselmeer worden geroeid en het daar flink kan spoken.
We verzamelen bij Tessa, de roeisters zijn Greta, Tessa, Jessica, Rixt, Sylvia en Froukje. Stuurvrouw is vandaag Jeanet. Marian komt ook nog even om een bakje koffie en om ons succes te wensen.
Rond 10 uur vertrekken we richting Makkum. Het kranen gaat, ondanks dat er slechts 1 kraan is, vlot. We kunnen gesleept worden naar de start maar we kiezen ervoor om te roeien. Even de spieren losmaken en het gevoel weer oppakken. Het is tenslotte al een tijdje geleden dat we een wedstrijd geroeid hebben.
We hebben vandaag startnummer 7. Dit betekent dat de concurrenten voor ons starten. Onze doelstelling voor vandaag is onze directe concurrent Mare Australis in ieder geval in te halen en proberen op afstand te roeien. We starten tegelijk met de Oksewiel dames. Dit is een 8 riemer en in Lemmer hebben we ze bijna ingehaald dus we proberen ze bij de start meteen op afstand te zetten.
Onze supporters en fotografe staan ons flink aan te moedigen als we de eerste meters pakken. Op naar de eerste boei. We roeien eerst een stuk in de haven en daarna komen we op het IJsselmeer. We liggen eerst flink op de Oksewiel voor maar voordat we het woelige IJsselmeer op komen halen ze ons in. We laten ons niet van de kaart brengen en blijven in ons eigen tempo roeien.
Stuurvrouw Jeanet houdt een prima ritme aan en ook als we in de golven komen houdt ze hetzelfde tempo aan en zo komt het dat we voor de eerste boei onze achterstand op de dames van de Oksewiel al goedmaken. Zij ronden de boei vrij ruim en wij kunnen hier net tussendoor schieten. We hebben de Najade weer snel op tempo en liggen meteen al een bootlengte voor. Dit gaat goed.
We hebben flink de wind op de punt en dat betekent: golven! Sylvia en Froukje zitten voorin de sloep en zij staan zo nu en dan gewoon rechtop op de voetenbankjes, zo hoog komt de Najade met de punt uit het water.
We peppen elkaar flink op en zo komt het dat we ook al snel de tweede boei kunnen ronden. De concurrenten komen steeds meer in het zicht en dat motiveert enorm. Voor de derde boei lukt het ons om de tweede 8-riemer in te halen; de dames van De Lytse Bear.
Dan krijgen we voor de wind en rekenen we erop dat het lekkerder zal roeien; golven en wind mee maar dat valt enorm tegen. We kunnen niet goed in het ritme komen. We zijn zo gewend aan de golven en tegenwind waar we erg veel kracht moeten zetten op de riemen dat we nu het idee hebben dat we bijna niet kunnen hangen en geen water kunnen verzetten.
Dat dit ook minder is, is te zien aan de Lytse Bear zij komen dichterbij en halen ons zelfs in. Dit is even een klein mentaal tikje maar we laten ons niet kisten en Jeanet brult ons vooruit. Vooral als ze zegt: De Mare Australis komt in zicht en ook de Danser komt steeds dichterbij.
Net voorbij de bocht richting de haven halen we de Mare Australis in. We staan gelijk in het klassement dus dit is een geweldige oppepper. We zetten alles op alles en roeien voor wat we waard zijn. Dit werpt z'n vruchten af en zo komt het dat we voor de Mare Australis over de finishlijn glijden.
We zijn helemaal kapot gegaan maar wat hebben we een geweldige tijd neergezet: 2 uren 10 minuten en 47 seconden. Zou dit genoeg zijn voor een prijs? En zijn we de Mare Australis voorgebleven in het klassement?
Vol verwachting staan we in de tent te wachten op de uitslagen. Er wordt altijd begonnen bij de 3e klasse dames. Wij roeien 1e klasse dus we moeten nog even geduld hebben. Bij de uitslagen van de 2e klasse wordt omgeroepen: 2e prijs voor de Najade?!?!?!?!?!?!?!?
Dit kan niet kloppen, we zijn in de verkeerde klasse ingedeeld en ja hoor de Mare Australis ontvangt de 1e prijs in de 1e klasse dames. Verontwaardigd gaan we naar de organisatie en zij kunnen het gelukkig gelijk rechttrekken: 1e prijs Najade.
De dames van de Mare Australis waren ook al in de tent gebleven want ook zij hadden meteen in de gaten dat dit niet de juiste uitslag was. De pret en het plezier om de 1e prijs is er wel wat vanaf als er nog even omgeroepen wordt dat de Mare Australis hun prijs aan de dames van de Najade moet geven. Wij ontvangen ook nog een prijs voor de derde plaats in het algemeen klassement dames, een prima prestatie!
Op naar Zwartsluis op 24 september, zullen we dan de Mare Australis ook achter ons kunnen laten??

bekijk hier de foto's

Wedstrijdverslag Zwarte Water race d.d. 24 september 2011

bekijk hier de foto's

Wedstrijdverslag 25e Grachtenrace Amsterdam d.d. 8 oktober 2011

bekijk hier de foto's

Wedstrijdverslag Muiden Pampus Muiden race d.d. 5 & 6 november 2011

Het is kwart over 6. We verzamelen in eerste instantie bij Tessa. Pfff, iedereen is erg gespannen, maar we hebben allemaal zin in het weekend!
Als we, vanuit Franeker, compleet zijn beseffen we ons dat het best wel krap word in het busje. In Franeker stappen we met 6 meiden in, maar we zijn immers met 9 meiden, die allemaal gepakt hebben alsof ze 3 weken weggaan! Als we compleet zijn: Petra, Greta, Tessa, Sylvia, Carla en Jeanet F, is het tijd om te gaan. Jessica en Marian komen de zaterdag naar Muiden, ivm andere verplichtingen.. (Gelukkig maar, want anders hadden we allemaal een gedeelte van de hoognodige bagage achter moeten laten).
Nadat we eerst alles maar in het busje gepropt hebben, op naar Dronrijp. Hier staan Rixt, Froukje en Jeanet D al te wachten. Sloep achter de bus en rijden maar!!!!! Nou, niet helemaal... Als we de sloep achter de bus willen hangen, gaat er iets mis met de trailer. Na een hoop gepruts en dankzij de krik van Froukje krijgen we de sloep toch achter de bus. Boodschappen in de sloep, weekendtassen in de bus en onderweg naar Muiden!
Onderweg hebben we contact met de schipper van de Pieternella, het schip waar we zullen verblijven. Die legt nog eens even uit waar we moeten zijn en hoe we het beste kunnen rijden. Als we bij Muiden de afslag nemen, zien we meteen de kraan al staan. Hier mag onze Najade, voor de laatste keer dit seizoen, te water gelaten worden. Dit verloopt vlekkeloos. We laten onze Najade voor de nacht achter naast de grote sloep van de brandweer Rotterdam, wat wel een veilig gevoel geeft. Wij gaan vervolgens op zoek naar de Pieternella. Deze hebben we zomaar gevonden. En nadat we alle spullen aan boord hebben gebracht, besluiten we niet meer naar de tent te gaan. Daar was een loungeavond georganiseerd. Maar we vinden het veel te gezellig met de meiden onderling, dus blijven we, onder het genot van een hapje en een sapje, aan boord. Deze avond was weer ouderwets gezellig! Op naar de wedstrijden morgen, want iedereen lijkt er klaar voor.

De volgende ochtend blijkt dat de Pieternella niet helemaal was wat we ons ervan hadden voorgesteld. Bijna iedereen heeft een slechte nacht gehad. Rixt begint al lekker te kuchellen en we hopen maar het beste voor de wedstrijden. Vandaag staan er namelijk twee op het programma. 2 keer 7 kilometer lijkt een eitje... Maar goed, we moeten wel zorgen dat de krachten een beetje verdeeld worden.
Nadat we lekker ontbeten hebben en opgefrist zijn, gaan we onderweg naar de sloep. Die moet nog best wel een eindje omgeroeid worden voordat ze bij de tent ligt. Jeanet F schrijft ons alvast in. Als we bij de tent komen, zit de sfeer er al goed in. Het oogt gezellig en iedereen lijkt zich ervan bewust te zijn dat dit de laatste wedstrijd van dit seizoen is. Iedereen lijkt extra te genieten.
Het team van vandaag bestaat uit Greta, Jessica en Sylvia op stuurboord en Tessa, Froukje en Petra op bakboord. Stuurvrouw is Jeanet F. We krijgen startnummer 11 toebedeeld en starten tegelijk met de Trochbiter en de Onvervaard. Die willen we beide voor blijven, maar het uiteindelijke doel is wat inlopen op de Mare Australis. Deze start voor ons en hier hebben we het hele seizoen al geduchte concurrentie aan, dus dat is vandaag het doel.
Als we aan de startlijn liggen, liggen we gunstig in het midden. Dat is fijn, we kunnen zo rechtdoor het kanaal uit om vervolgens het IJmeer op te gaan. Als het startschot gegeven wordt, gaan de drie sloepen even gelijk op, maar al snel komen we aan kop te liggen. Zelfs de Mare Australis lijkt al snel dichterbij te komen. Als we het kanaal uit zijn lijkt het alleen of we de kracht even kwijt zijn. We zakken een beetje terug in tempo en het slagtempo wil maar niet boven de 32 komen. Wel halen we snel een aantal eerdere startnummers in. Ook Pampus komt wel aardig rap dichtbij, maar de Mare Australis loopt uit.
Bij Pampus, waar we omheen moeten, moeten we de buitenbocht nemen omdat we een aantal 8 riemers in gaan halen. Dit kost veel kracht en energie. Pas nadat we alle boeien bij Pampus gerond hebben en een aantal 8 riemers achter ons gelaten hebben, komt het slagtempo op 34. Dit is het tempo waar we naar gezocht hebben. Het lijkt opeens allemaal veel vlotter en makkelijker te gaan.
Als we Pampus gerond hebben en Muiden weer in zicht komt, breekt het zonnetje door. Het water is kalm en als je niet beter zou weten, zou je denken dat het voorjaar is. Ook de meiden leken hiervan een boost te krijgen. We lopen weer een beetje in op de Mare Australis.
Vlak bij Muiden, in het kanaal, beginnen we met intervallen. 10 snelle slagen en 10 lange slagen. Wie weet helpt het de achterstand wat in te halen. De meiden doen het geweldig en zo denkt het publiek op de bruine vlootschepen er kennelijk ook over. Wat een applaus en aanmoediging!!! We krijgen er gewoon kippenvel van! Nog even doorzetten en we zijn er. Dan kunnen we een aantal uur pauzeren voordat de tweede wedstrijd van start gaat, dus we gooien alles nog even in de strijd.
Als we over de finish zijn, blijkt dat we niet zijn ingelopen op de Mare Australis. Jammer, maar een extra motivatie om bij de wedstrijd van vanmiddag alles te geven.
We kunnen nu even gezellig een hapje eten en kijken hoe de heren het er vanaf brengen tijdens hun wedstrijd. We genieten even heerlijk van het mooie weer.
Om 14:00 uur begint de tweede wedstrijd voor de dames. Wederom hebben we startnummer 11. Ook starten we weer met de Trochbiter en de Onvervaard. Dit keer zijn we zeker van onze zaak. De dood of de gladiolen! Dit is onze laatste kans dus stuurvrouw Jeanet F krijgt de opdracht om de zweep erover te halen. Als het startschot klinkt, zweven we bijna over het water weg. Jeanet F moet op het bankje naast het stuur gaan zitten om niet om te vallen. Wat een vaart hebben we meteen al! Op naar de Mare Australis.
Al snel zijn we halverwege Pampus. We hebben al een aantal 6 riemers ingehaald en zelfs een 10 riemer was niet veilig voor ons. Maar dat is niet belangrijk. We houden keurig slagtempo 34 aan en Pampus komt snel dichterbij. We komen mooi uit, dus kunnen bij de eerste boei de binnenbocht pakken. Dit scheelt ook echt een hoop tijd en energie. Maar de meiden van de Mare Australis doen het ook super. We komen maar niet dichterbij! Als we bijna om Pampus heen zijn, zullen we toch buitenom moeten omdat we wel graag om de wilde Mossels heen willen. Dit kost ons wel wat extra tijd en energie, maar na Pampus gaan we er weer voor. Jeanet F schreeuwt haar longen uit haar lijf en houdt het slagtempo nauwlettend in de gaten. Nog steeds 34. dit lijkt super te gaan.
Als we weer bijna bij het kanaal zijn, lijkt de Mare Australis toch wat dichterbij te komen. Ze lopen in ieder geval niet meer uit, zoals in de eerste wedstrijd. We roeien zoals we nog nooit geroeid hebben. Wat een vaart! In het kanaal besluiten we weer te gaan intervallen. Baat het niet, het schaadt zeker ook niet! 10 snel en 10 lang. Jeetje, wat gaat dit goed maar wat is het zwaar. We gaan helemaal kapot maar zo willen we ook over de finish komen. Kapot maar voldaan.
Als we weer langs het publiek roeien, merk je dat zij ook zien hoe wij aan het doorzetten zijn. We worden aangemoedigd en eigenlijk naar de finish geschreeuwd. Iets wat we net op dit moment konden gebruiken. Dit geeft ons de kracht om alles op alles te zetten. We horen de hoorn van het startschip al. Het is niet ver meer. Dan horen we dat de Mare Australis is gefinisht. Nog even en wij zijn er ook… Dus gaan we door.
En dan, als we alles gegeven hebben, klinkt de hoorn en wordt er omgeroepen dat we gefinisht zijn.
We zijn leeg, kapot en vooral erg trots op elkaar en op onszelf! Wat een prestatie. Het voelt erg goed. Helaas krijgen we vandaag niet de uitslag van deze wedstrijden. Wel weten we dat wij vanavond de prijs zullen krijgen waar we dit hele seizoen keihard voor gewerkt hebben. We mogen onszelf vanaf vanavond kampioen in de eerste klasse dames noemen! Wat een lekker gevoel is dat.
Er is een leuk feest georganiseerd in de tent. We gaan ons eerst opfrissen op het schip waar we verblijven, voordat we deelnemen aan het feestgedruis. We hebben een hele gezellige avond gehad, maar maken het niet te laat (op een paar na dan). Dit omdat we weten dat we morgen nog een wedstrijd moeten roeien.

Vandaag de laatste wedstrijd van 7 kilometer. Het team dat vandaag roeit bestaat uit Sylvia, Jeanet F en Marian op stuurboord en Rixt, Jeanet D en Petra op bakboord. Tessa stuurt ons vandaag.
Het weer lijkt in de verste verte niet op dat van gisteren. Het is grijs, koud en het waait best wel hard. We houden het zelfde startnummer, maar omdat er al een aantal sloepen vertrokken zijn, starten we wat eerder.
Deze race doen we mee voor het meedoen. Gewoon omdat we er geen genoeg van kunnen krijgen. Omdat MPM 20 jaar bestaat, hebben we de sloep mooi versierd en wat feestelijke accenten aangebracht hier en daar. Meerdere sloepen hebben echt hun best gedaan. Zo was er een pakjes sloep, inclusief Sint en pieten, een sloep vol amazones en een sloep die aan "Winnetou" was. Erg goed bedacht allemaal. De smurfen en de Kaagtijgers mochten uiteraard ook niet ontbreken. Kortom het was een feestelijk geheel op het water, ondanks de grijze luchten.
Als we het startschot horen gaan we van start, zonder al te veel verwachtingen. Beide Jeanetten zitten ongetraind in de sloep. Dit merk je toch wel aan de verdeling en het roeien gaat dan ook niet al te soepel. De golfslag zit ook al niet echt mee. Gelukkig krijgen we hier en daar onderweg wel wat complimenten voor onze presentatie, dat geeft de burger weer moed. Pampus komt in zicht en we redden het gelukkig wel nog wat sloepen in te halen. Maar als we Pampus gepasseerd zijn, lijkt Muiden maar niet dichterbij te komen. Intervallen aan het einde doen we ook maar niet, lijkt eigenlijk een beetje zinloos.
Als we gefinisht zijn hebben we toch wel een lekker gevoel. Het voelde vandaag als een lekkere fanatieke training en dat voelt altijd goed. Beide Jeanetten lijken weer besmet met het roeivirus, dus al met al toch wel een goed gevoel.
Vanavond worden de prijzen voor dit weekend uitgereikt. Maar omdat overal al schema's opgehangen zijn, gaan we niet uit van een prijs. Het zag er namelijk niet al te best uit. We besluiten een hapje te eten bij de tent en daarna weer richting Friesland te gaan.
Nadat iedereen een sanitaire stop heeft gehad en we net naar de bus willen lopen, komt Erwin (Sterke Sytze) op ons aflopen. Hij zegt dat we net genoemd zijn. Najade uit Franeker zou een record gebroken hebben wat 13 jaar geleden neergezet was. De snelste 6 riemer op het parcours!!! Het record had gestaan op 56 minuten en wij hadden er kennelijk 54 minuten van gemaakt!
Vol ongeloof lopen we de tent in waar we Marian en Tessa zien staan. Die hadden het met eigen oren gehoord dus moeten we het wel geloven. We besluiten nu toch de prijsuitreiking maar even af te wachten... EN JA HOOR!!!!!!! Een derde prijs in de wacht kunnen slepen dit weekend!!! Wat zijn we blij, wat zijn we blij!!!!!!!!!!!!!!
Wat een geweldige afsluiting van een fantastisch weekend en een memorabel seizoen.
In de bus op de terugreis is iedereen stil. We hebben een druk maar geweldig weekend gehad. Maar we beseffen ons ook wel degelijk dat het seizoen nu eerst voorbij is. Dit is best wel een domper. Gelukkig hebben we als gezusters alweer wat data afgesproken om bij elkaar te komen dus we hoeven elkaar niet heel lang te missen. En nu hebben we mooi de tijd om onze Najade voor te bereiden op een nieuw seizoen, maar dan in de hoofdklasse!!!

bekijk hier de foto's